افطار روزه در سفر

افطار روزه در سفر

این عمل ظاهرا در سفر جنگ بدرواقع شد که رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم در سوم یا هشتم رمضان از مدینه برایجنگ بدر خارج گردید، و آن وقت روزه واجب شده بود و در آیات آن خواندیم که روزه برمسافر نیست. از اینجا سخن واقدی در مغازی ج 1، ص 47 تأیید می شود که حضرت به آنانکه افطار نکردند فرمود:

یا معشرالعصاة انی مفطر فافطروا؛

ای گروه سرکش من افطار کردم شمانیز افطار کنید.

افطار برای مسافر یک حکم ارفاقیاست و مسافر نباید روزه بگیرد و برای او حرام است، از روایات معلوم می شود: بعضیها افراط به خرج داده با وجود آیه قرآن و عمل رسول الله صلی الله علیه و آله وسلمباز در سفر روزه می گرفتند. چنان که گذشت، و نیز کلینی در کافی از حضرت صادق علیهالسلام نقل کرده که رسول الله صلی الله علیه و آله وسلم در ماه رمضان از مدینه بهسوی مکه خارج شد، عده ای با او پیاده می رفتند، چون به کراع الغمیم رسید کاسه آبیخواست و آشامید و افطار کرد، مردم نیز افطار کردند، ولی جمعی همچنان روزه ماندندحضرت آنها را عصاة (گناهکاران) نامید [1] و در روایت دیگری از امام باقر علیه السلام آمده که فرمود:

شمی رسول الله صلی الله علیه وآله قوما صاموا حین افطر و قصر عصاة و قال هم العصاة الی یوم القیامة. [2] .

گروهی را که روزه گرفتند زمانیکه رسول خدا افطار کره و روزه خود را شکست، گناهکار نامید و فرمود ایشان تا روزقیامت گناهکارند...

اهل سنت مسافر را در روزه گرفتنتو افطار کردن مخیر دانسته اند و این برخلاف نص صریح قرآن است، مذهب اهل بیت علیهمالسلام به تبع قرآن و جدشان، حرمت روزه در سفر می باشد.

1_کافی،ج4،ص127،128،فقیهج2،ص 141،کراع الغمیم نام محلی است ما بین مکه و مدینه،غمیم بفتح اول بیابانی استدر حجاز مقابل عسفان.

بهــــــــــــشتیان

منبع: کتابخانهپیامبر اعظم، مدینة العلم